

Çdo fëmijë vjen në botë plot me premtime, dhe askush më shumë se Chappie: ai është i talentuar, i veçantë, një gjeni. Si çdo fëmijë, Chappie do të bie nën ndikimin e rrethimit të tij—disa të mira, disa të këqija—dhe ai do të mbështetet te zemra dhe shpirti i tij për të gjetur rrugën në botë dhe për t’u bërë zot i vetvetes. Por ka një gjë që e bën Chappie-n të ndryshëm nga të gjithë të tjerët: ai është një robot. Ky film i Neill Blomkamp ndërton një urë emocionuese midis teknologjisë dhe humanizmit. Chappie nuk është thjesht një makinë; ai është një “tabula rasa” (një pllakë e pastër) që mëson të vizatojë, të flasë dhe të ndiejë. Përmes syve të një roboti, ne shohim pasqyrimin e shoqërisë njerëzore—nga dashuria e pastër prindërore deri te korrupsioni dhe dhuna e rrugës. Është një histori rritjeje (coming-of-age) unike, ku inteligjenca artificiale bëhet mjeti për të eksploruar shpirtin njerëzor.